Saíocht agus Draíocht na Seanleabhra (4): Duan na Nollag

duan-na-nodlag_0972-2

Níl a fhios againn an bhfuil sé ródhéanach sliocht Nollaigiúil a fhoilsiú (ach féach nach mbíonn an Nollaig thart, de réir áireamh na hEaglaise, go dtí Lá Fhéile Mhuire na gCoinneal ar an 2 Feabhra), ach cibé ar bith seo chugaibh é – giota as Duan na Nodlag le Charles Dickens arna aistriú ag Pádraig Ua Duinnín bleachtaire (!).

An radharc cáiliúil as an tríú rann den leabhar atá ann, ina músclaíonn Scrúg maidin lá Nollag i ndiaidh dó an oíche a chaitheamh in éindí le trí thaibhse na Nollag, agus faoiseamh agus sonas an domhain air.

Seo leabhar arbh fhiú go mór atheagrán de a fhoilsiú.

************************

Scrúg go ríméadach

Rith sé go dtí an fhuinneog is d’oscail sé í, agus sháigh a cheann amach. Ní raibh ceo ná ceobhrán ann, bhí an uain glan, geal, suáilceach, briosc, fuar; fuar faoi mar a bheadh sé ag seinm d’fhonn an fhuil a chur ag rince. Ó, an ghrian gheal-taitneamhach, an spéir neamhaí, an t-aer úrmhilis, na cloig mheidhreacha. Ó! Nach álainn, nach álainn iad.

“Cad é an lá atá ann?” arsa Scrúg, ag glaoch chun buachalla a raibh a chuid éadaigh Dhomhnaigh air, a bhuail isteach b’fhéidir chun féachaint timpeall.

“Um?” arsa an buachaill le mórionadh.

“An lá inniu!?” arsa an buachaill. “Lá Nollag, dar ndóigh.”

“Is é Lá Nollag é!” arsa Scrúg leis féin. “Níor chaill mé é. Rinne na Spioraid an gnó  go léir in aon oíche amháin. Tá neart acu cibé ní is maith leo a dhéanamh. Tá, dar ndóigh. Tá, dar ndóigh. Haló, a bhuachaill mhaith!”

“Haló!” arsa an buachaill.

“An bhfuil aithne agat ar an éanlaitheoir atá sa tsráid is giorra dó seo ach aon cheann amháin, ag an gcúinne?” arsa Scrúg.

“Níl, is dóigh!” arsa an buachaill.

“Buachaill dea-mheabhrach,” arsa Scrúg. “Buachaill neamhchoitianta! An bhfuil a fhios agat ar dhíol siad an duais-turcaí a bhí ar crochadh ann – ní hé an ceann beag, ach an ceann mór?”

“A! An ceann chomh mór liom féin?”

“Buachaill greannmhar!” arsa Scrúg. “Is mór an sásamh a bheith ag caint leis.  Sea, mhuise, a laoich!”

“Tá sé ar crochadh ann fós,” arsa an buachaill.

“An bhfuil?” arsa Scrúg. “Téigh agus ceannaigh é.”

“Cad é sin ort?” arsa an buachaill.

“Sea, sea, dáiríre atáim! Téigh agus ceannaigh é, agus abair leo é a thabhairt anseo go dtabharfaidh mise ordú dóibh cá bhfágfaidh siad é. Fill orm i dteannta an fhir, agus tabharfaidh mé scilling duit. Bí anseo i gceann cúig nóiméad, agus gheobhaidh tú leathchoróin!”

Chuir an buachaill de ar nós piléir. Ní miste a rá go mbeadh lámh shocair ar thruicear ag an té a chuirfeadh piléar as gunna le leathmhire an bhuachalla.

“Cuirfidh mé go dtí Bob Cratchit é,” arsa Scrúg, ag cogarnach leis féin, agus ag cuimilt a bhos dá chéile, agus ag pléascadh, beagnach, le gáire. Ní bheidh a fhios aige cé a chuir ag triall air é. Tá dhá oiread Thaidhgín Caol ann.

Ba neamhshocair í a lámh ag scríobh an tseolta; ach scríobh sé é, ar aon chuma, agus síos an staighre leis chun doras na sráide a oscailt d’fhonn é a bheith réidh d’fhear an éanlaitheora. A fhad agus a bhí sé ina sheasamh ansin ag feitheamh leis, luigh a shúil ar an gcnagaire.

“Beidh mé ceanúil air i rith mo shaoil,” arsa Scrúg, á chuimilt lena bhos. “Is annamh roimhe seo a d’fhéach mé air. Nach macánta an fhéachaint atá aige! Is iontach an cnagaire é! Tá an turcaí chugainn! Haló! Hú! Conas taoi? Nollaig shúgach chugat!”

Advertisements

Freagra

Líon amach do chuid faisnéise thíos nó cliceáil ar dheilbhín le logáil isteach:

Lógó WordPress.com

Is le do chuntas WordPress.com atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Peictiúr Twitter

Is le do chuntas Twitter atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Pictiúr Facebook

Is le do chuntas Facebook atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Pictiúr Google+

Is le do chuntas Google+ atá tú ag freagairt. Logáil Amach / Athrú )

Ceangal le %s